Author's CV
Mateiu Caragiale (1885-1936), pisarz, poeta, pierwszy nieślubny syn pisarza I. L. Caragiale i Marii Constantinescu. W okresie dorastania pasjonował się heraldyką i genealogią poszukując przodków, którzy wywodzili się z arystokracji.
W 1903 roku rozpoczyna studia na wydziale prawa na Uniwersytecie Bukareszteńskim, a następnie w Berlinie, gdzie przebywał na emigracji jego ojciec. Powróci ponownie w latach 1905-1909 na Uniwersytet Bukareszteński, ale studiów, mimo zdanych egzaminów, nie ukończy. W 1905 roku stara się o przyjęcie do Szkoły Oficerskiej kawalerii, ale jego kandydatura zostaje odrzucona. W 1907 roku, chory, powraca do Berlina, miasta, które opisał z dozą nostalgii w opowiadaniu Remember, opublikowanym po raz pierwszy w 1921 roku w czasopiśmie Viaţa românească. Opowiadanie ukaże się później w 1924 w wydawnictwie Cartea Româneasca.
Debiutował poezją w 1911 roku w Viaţa românească, publikując trzynaście wierszy, które weszły później do tomiku poezji Orlice rum. Pajere, wydanego pośmiertnie w 1936.
Od 1916 zaczyna pracować nad powieścią Fanfaroni ze Starego dworu rum. Craii de Curtea-Veche (przeł. Danuta Bieńkowska, Warszawa PIW, 1968), którą ukończy w 1928. Książka ukazała się w wydawnictwie Cartea Românească w 1929 i jeszcze tego samego roku autor otrzymał nagrodę Stowarzyszenia Pisarzy Rumuńskich. Druga powieść Pod piętnem tajemnicy rum. Sub pecetea tainei, publikowana we fragmentach w czasopiśmie Gândirea (1930-1933) pozostała nieskończona, trzecia zaś Sobór kumoszek rum. Soborul ţaţelor, pozostała jedynie w fazie projektu.
Po 1933 roku zajmuje się coraz mniej literaturą. Jego pasja do heraldyki znajduje odzwierciedlenie w dwóch studiach: W kwestii aberracji rum. În chestia unei aberaţii (1930) i Heraldyczny przyczynek do historii rodu Brâncoveanu rum. O contribuţie heraldica la istoria Brâcovenilor (1935) ta ostatnia o wysokich walorach artystyczno-literackich.
Umiera 17 stycznia 1936. Po jego śmierci ukazuje w wydawnictwie Cartea Românească wspomniany tom poezji Pajere, opracowany przez żonę pisarza Maricę M. Caragiale, z notą biograficzną Perpessiciusa i z portretem pisarza, autorstwa Marcela Iancu. Także wtedy ukazuje sie edycja dzieł zebranych Dzieła rum. Opere, wydana przez Perpessiciusa.
